Ik heb aan de ondertitel van mijn blog maar een adjectiefje toegevoegd: “barokke”. Ik sta er nogal voor bekend. Niet dat ik constant Bach loop te fluitelieren of in hermelijnen gewaden rondloop of elke dag mijn grijze pruik met krullen opzet, neen. Maar ik ben nogal te vinden voor bombast, voor dramatiek, voor dat net ietsje erover. Niet als mens, niet in mijn handel en wandel maar wel in muziek (Pink Floyd! Alan Parsons Project! Morissey! Damien Rice! Nits! Coldplay!…).

En zeker ook in theater en literatuur. De Van Ostaijens en Lanoyes van deze wereld -om er maar twee te noemen- kunnen ook nogal eens barok uit de hoek komen. Daarmee. Trouwens, mijn goede vriend/getuige vindt dat ik dit forum moet aangrijpen om me volledig te laten gaan, barokgewijs. Ewel, ik zal het proberen.

Ooit ben ik door mijn radiobazen (vriendelijk) terechtgewezen: ik klonk nogal eens barok en wat verouderd in mijn commentaren achter de microfoon. Ik heb er dan maar op gelet en het weggewerkt. Denk ik. Maar hier zal ik me wel wat laten gaan.

Aha! Bradaboem! Slijm en snotter! Wervelen en floreren, omhuld door gedachten en overpeinzingen! Bedremmeld, bedrogen en bedreven! Kadans en catheder! Afijn…