Het sportnieuws van de dag is het toch wel: Justine Henin-Hardenne haakt af voor het tennistoernooi van Sydney, maar vooral ook voor dat van Melbourne, de Australian Open zeg maar, het eerste grandslamtornooi van het jaar (zie ook Sporza). Vorig jaar verloor de huidige nummer 1 van de wereld daar nog de finale, ze moest opgeven door maagproblemen.

De afzegging is in een vreemde mist gehuld. Ook op de website van de Sportvrouw van het Jaar. Het is om “persoonlijke en familiale redenen”. Niet door een blessure of een lichamelijk probleem, iets wat Henin al vaker parten speelde de voorbije jaren. Neen, iets dat in privésferen hangt. Henin-Hardenne vraagt dan ook om haar pivacy te respecteren. Opvallend.

(foto: BOIC)

Zoals te verwachten was, is er al een tsunami aan veronderstelingen gepasseerd. Het meest voorkomende gerucht is dat van een huwelijkscrisis, of zelfs een breuk met echtgenoot Pierre-Yves (Hardenne). Echt gloednieuw zijn die commentaren niet. Al meerdere keren gonsde het van echtelijke problemen. Het samenleven met een topsportster is niet evident, vraagt opofferingen en stelde man Pierre-Yves misschien wel al te vaak in de schaduw. Misschien?

Afwachten wat de echte reden is, morgen zou er een communiqué volgen. Hoe dan ook, het vergroot de dramatische kracht van Henin-Hardenne. In tegenstelling tot Kim Clijsters die een vrolijke flapuit is, die hyperpopulair is, de lieveling van het volk is, maar niet de prijzen heeft behaald die haar Waalse concurrente wél heeft veroverd. Maar ze is geliefd en onbesproken, een Limburgs zonnekind zowaar. Henin-Hardenne is wél polariserend: ze is niet de meest sympathieke en babbelgrage van het circuit, schermt zich af, kwam niet naar de uitreiking van de Sportvrouw van het Jaar, heeft een coach (Carlos Rodriguez) die soms vitriool spuugt etcetera.

(foto: WTA)

De gedrevenheid van de vrouw uit Rochefort uit zich ook in haar persoonlijkheid: gefocust, soms star, recht door zee, wars van commerciële verwachtingen, af en toe tegen het knuffelgrage publiek in, keihard en vlijmscherp. Een bijna-paradox met de attitude van Clijsters. Henin-Hardenne is wie ze is, is niet één van de velen én is zo een soort dramatisch personage geworden. Zulke figuren kleuren de sport, maar kwellen zichzelf ook.

Ik heb het altijd wel gehad voor de kleine koningin van de backhand. Voor haar snedigheid, haar talent en haar wilskracht. Zonder dat ik iets had tegen Clijsters, aan een communautair getint opbod doe ik niet mee. Quo vadis, Justine Henin-Hardenne? Of wordt het simpelweg Henin? Zonder appendix?

Update: de Waalse krant “La Meuse” bevestigt inderdaad een scheiding. Morgen officieel nieuws.