Claus
25 January 2007En omdat het maar één keer per jaar de dag van de gedichten is… Iets van onze grootste kanshebber op een Nobelprijs (al begint het stilaan te dringen)… Gekregen op een mooi hard papier van mijn schoonvader… Uit de koker van Hugo Claus…
NAAKT
Mos van je handpalm,
Regen van je ogenwit.
Hogentoppen van je wimpers,
Okerheuvels van je borst,
En de plooien van heel het land van je lijf.
*
De duikende meeuw op de
Schalen van haar borst,
Op de roestberg van haar buik,
Op de roodvonk van haar lippen
Die in het donkere, scherp donkere blaakt.
*
Boog en gebinte van haar heup
dat het buikgewelf ondersteunt.
Hoe dat deinen kan! Nooit te lang!
Nooit meer stollen. -
De golven, de golven.
*
Je linkertepel, de favoriet van mijn rechterhand,
een gelukssteen tegen kuisheid en woede.
25 January 2007 om 17:39
Toeval bestaat. Juist dit gedicht las ik vanochtend.