Ja, de huwelijksdag van Idril was geslaagd. Plechtigheid, feest, de flamboyante speech à la Brel en zeker ook het ontbijt op zondagochtend. Bedankt trouwens voor het logement, de fles single malt whisky en de fopspeen, vrienden! Graag gedaan en graag beleefd.

En intussen heb ik ook nog eens een gewone training (noem het gerust repetitie) gevolgd bij het improclubje (van optreden alleen blijf je niet op niveau) én sinds lang heb ik nog eens een workshopsessie gegeven over personagebouw. Volgende week doe ik er nog eens eentje.

En ik ben razend benieuwd: vanavond bekijk ik één van mijn absolute helden, Youp van ‘t Hek, in de AB. Hij is het die het onderwerp was van mijn licentiaatsthesis. De titel was: “De overdracht van boodschappen naar het publiek in het moderne theater; Case-study: 10 jaar Blauwe Maandag Compagnie & Youp van ‘t Hek”. Een gedrocht van een titel, maar ‘t leverde me wel een diploma op, de tijdelijke banvloek van de afdeling Communicatiewetenschappen van de Universiteit Gent (omdat ik mijn scriptie liet “promoten” door een prof uit de kunstgeschiedenis) en leuke momenten.

Als jonkie van 22 in de lobby van een Antwerps hotel vrijuit praten met de man (vergezeld van vriend en medebewonderaar -toen toch- S.), hem zien lopen op de Meir met “Het grote verlangen” van Möring onder de arm nadat ik het hem heel even daarvoor had aangeraden, naar Brugge trekken en voor en na zijn optreden honderduit praten, …

(foto: www.youp.nl)

Het contact is enigszins gebleven: ik heb nog gratis kaartjes gekregen voor shows, gratis boeken en cd’s van hem, toen ie met zijn vorige show (“Prachtige paprika’s”) door ons land trok ben ik in een duur restaurant in Kortijk gaan eten met hem, zijn we in de Bordeaux-wijn gevlogen, maar heb ik ook ontdekt dat je niet te dicht bij je helden mag staan. Ontluistering en demystificatie zijn zaken die je beter ontloopt.

Intussen is het wat verwaterd, we hebben mekaar sinds die keer in mijn geboortestad niet meer echt gemaild of gesproken, maar het weze zo. Nog eens, helden hou je misschien beter op afstand. Al wil ik hem toch eens in “mijn” comedy clubje krijgen. En wil ik toch eens met hem leuteren over Flaubert. Want interessant blijft ie, de man die ooit priester wou worden, maar toch in de voetsporen van zijn held Toon Hermans is getreden. De man die een fervente en begaafde columnist is, een blogger avant la lettre bijna, een voetbalfan, een liefhebber van het pure en het ware, een fluwelen schenenschopper, een zelfverklaarde galspuwer.

Zijn voorbije shows vond ik -eerlijk gezegd- iets minder, iets te veel voortbordurend op zijn eeuwige thema’s, te weinig verrassend. Maar een vakman was ie en is ie. Had ik maar dat talent, heb ik vaak gedacht. Herpakt Youpie zich inhoudelijk? Laat ons hopen… Vanavond: “De schreeuwstorm”…