Verkiezingen zijn het dus geweest in ons landje. Altijd onwaarschijnlijk interessant is dat. Ik ben wild van verkiezingen, politiek, peilingen, uitslagen, emoties, figuren, coalities en dergelijke meer. Ik heb zondag dan ook zoveel mogelijk gevolgd, maar mijn late radiodienst verhinderde wel heel wat. Gisteren en vandaag heb ik me gedocumenteerd, alle analyses uitgeplozen en ik heb ook alles eens laten bezinken.

Mijn mening over de vox populi ga ik niet geven. Hier toch niet. Mijn beroep verhindert me van over bepaalde zaken open en eerlijk te zijn. Objectiviteit, onpartijdigheid en van die zaken. Ik mag eerder vragen stellen dan antwoorden geven. Maar kom, wie me een beetje volgt, weet wel ongeveer van welk gezindte ik ben.

Doet er allemaal ook niet zo toe wat ik heb gestemd en waarvoor ik kies. En omdat ik vooral enkel vragen mag stellen, hier komen ze dan, ietwat mythologisch gekleurd:

- Wordt het een Pyrrhusoverwining voor Leterme?
- Is Di Rupo nu echt de Augiasstal aan het uitmesten?
- Wacht Leterme nu ook een doos van Pandora?
- De talrijke Icarussen opgemerkt bij blauw en rood?
- Politiek is cyclisch en in grote lijnen voorspelbaar: Sisiyphus?
- Is de kiezer een Zeus die over de wereld heerst of is het eigenlijk omgekeerd?

En nog vragen:

- Ook gezien dat het VB toch écht zijn plafond lijkt te hebben bereikt? En dat de communicatie daar toch wat stroever is geworden?
- Gemerkt dat Gent weer atypisch heeft gestemd? Toch een links(er) nest?
- Want is het je ook opgevallen dat er toch weer een ruk naar rechts is gegeven aan het stuur dat ons land moet leiden?
- Wanneer gaat de linkerkant eens pragmatisch én intelligent zijn én samenspannen?
- Ook gezien dat die kartels stilaan uit de mode zijn?
- Hoe komt het toch dat ik deze ergernis deel? Politiek is evenzeer als de monarchie té veel een zaak van erfopvolging, mag ik zeggen dat dat me toch hartsgrondig stoort? Sorry, jongeheren De Gucht en Schiltz.

Alle succes gewenst aan alle politici van goede wil. Ik vrees dat er lang zal onderhandeld worden de komende weken. En veel. En intens. En sakkerend. Ik gun de nieuwe regering nu al het voordeel van de twijfel, meer zelfs, ik steun ze. Op één coalitiemogelijkheid na dan toch. Maar dat zal wel niet zeker? En ik wens de geslagenen bezinning, wijsheid en vechtlust. En een goeie revalidatie.

Politiek? Heerlijk!