Omvormen, hervormen, nieuwe lijnen kiezen, andere accenten leggen, bijkleuren en corrigeren: dat is wat heel wat politici moeten doen. De verkiezingen hebben gensters geslagen en zoals bij elke stembusgang zijn er winnaars en verliezers.

Een vergelijkbare reformatie passen we toe in ons huis. De badkamer staat er. Op de douchedeur en het parket na, da’s voor in augustus. Mooi, jawel. Zeer tevreden zijn we (al is het maar omdat die “stofmakers” weg zijn). Maar voorlopig geen foto’s, neen, het is wachten tot er een verfborstel is gepasseerd. En die verfborstel is prominent aanwezig in onze woonst. Aangevuurd door de verbouwmicrobe én gegeseld door het adagium dat zegt dat we “eindelijk eens die vuile gang moeten aanpakken”, is schoonvader al uren druk in de weer geweest met kwast, borstel, stelling en verf.

Ja, de gang (vroeger helwit met gele vlakken) krijgt ook een beurt, van boven tot onder, toilet incluis. Het kleur kiezen was erg moeilijk. Het werd uiteindelijk iets grijsbruin. Maar eens op de muur gesmeerd, geeft het toch een andere tint. Het is eerder grijs met een paarse toets, iets halfslachtig lichtaubergine zowat. Het doet denken aan oude muren, aan museummuren eigenlijk. Het was wennen, maar gecombineerd met het “bruinere” van deuren en deurkozijnen zal het wel iets geven.

En dan eindelijk eens de gang vullen zoals we het altijd gewild hebben. Met veel kaders en oude foto’s. Toch een beetje een museum. En als de badkamer dan is afgewerkt én er zijn gordijnen in de slaapkamer én die nieuwe tint in de slaapkamer is er, tja… dan kan die kleine kwieke kwebbelaar afkomen…

Update: Ik moest sowieso naar de verfboer. Toch een variant bijbesteld op wat we al hadden, minder paarse inslag, meer bruin en oker. En ik denk dat het meer ons gedacht zal zijn.

Update 2: In de loop van de dag is het op de muren gesmeerd. Knap werk, mijnheer de schilder annex schoonvader. En het kleur? Véél beter.