Jaja, vanavond is het weer van dat. Mijn eerste podiumprestatie van het seizoen. Als speler bij “The Lunatics”, weet je wel. Improvisatietheater en zo meer. In oktober en november speel ik voorlopig enkel in Gent. Maar dan wel in onze thuishaven, de magische “Bal Infernal”, waar werkelijk zowat iedereen uit comedyland is gepasseerd. En lyrisch over doet. Vraag het maar aan pakweg Neveneffecten, Wim Helsen of Wouter Deprez. Wat een tempel. Wat een publiek. Wat een hitte ook.

In Leuven hebben we dit jaar ook een nieuwe speelplek, de Alma 2. Vorige keer was het naar het schijnt bomvol (600 toeschouwers) en geweldig om te spelen. Ik zal er wel eens staan in december.

En vanavond direct al volle bak. Een full impro, dus twee keer drie kwartier het volle pond geven. Da’s nog eens iets anders dan de Rode Duivels (knipoog). Als speler ben je dan achteraf doodop. Maar tevreden doodop meestal. Intrinsiek ben ik nog liever MC (Master of Ceremony, ofte gewoon presentator), maar deze keer heb ik geweldig veel zin in spelen. Laat maar komen!

Update: Het was weer eens een geweldige avond. Die Lunatics vormen duidelijk niet voor niets een groot deel van mijn dichte vrienden. Artistiek was het minder, vond ik. Algemeen wat mak en ongeïnspireerd gespeeld, zelf was ik allerminst scherp aan het spelen. Maar het seizoen is begonnen voor mij en… het beste moet nog komen.