Stoor ik niet?
31 October 2007Altijd vreemd: mensen die bellen, je neemt op en ze vragen “Stoor ik niet?”. Een of andere Babylonische spraakverwarring? Een contradictie? Een anomalie? En verdomd, ik betrap er mezelf op dat ik dat dus soms ook doe. Bij deze een afspraak: wie mij ook belt, vraag zeker niet of je stoort. Mocht dat al het geval zijn, neem ik gewoonweg niet op. Of laat ik het mobieltje rinkelen. Ik hoop van u hetzelfde.
Al eens berekend wat dat die providers allemaal oplevert? Per “Stoor ik niet?” is dat twee seconden beltijd. Maal zoveel eurocent per seconde. Maal zoveel gesprekken per dag in dit land. De omzetcijfers van de telecommunicatiesector varen er wel bij, bij die “Stoor ik niet?”.
31 October 2007 om 10:22
Dat doe ik dus ook, vragen of ik niet stoor. Terwijl ik even goed de telefoon laat rinkelen als het écht stoort, als ik net met pannen sta te goochelen in de keuken bijvoorbeeld.
31 October 2007 om 10:52
volgende keer vraag ik: “is ter gein belet?” klinkt sympathieker…
31 October 2007 om 11:24
ja ma ja, niet iedereen laat zijn foon rinkelen hé bij belet…
31 October 2007 om 11:39
Na het “neen hoor” op de vraag “stoor ik niet” volgt ook bijna altijd het obligatie “hoe is het?”. Na de “goed” komt dan “ik bel eigenlijk voor het volgende: ……” waarna pas het eigenlijke gesprek begint.
31 October 2007 om 12:05
Ik doe dat nooit, wanneer je iemand op zijn werk belt wordt die verondersteld van gestoord te worden toch? En wanneer je iemand privé belt, dan moet die zelf maar zeggen dat het hem/haar op dat moment goed uitkomt of niet, of anders gewoon de telefoon niet opnemen.
Ik hoor het collega’s dagelijks gebruiken, en het is zoals pierre zegt, van het een komt het ander, en vooral professioneel wil ik weinig tijd verliezen, dus direct to the point. Kan wat onvriendelijk overkomen, maar so be it. Ik vertik het van het over te nemen.
31 October 2007 om 14:36
Ik beantwoord die vraag steevast met: “nee, anders had ik niet opgepakt”. Na verloop van tijd werkt dat wel.
31 October 2007 om 18:19
Hm, wordt waar ik werk toch als elementaire beleefdheid beschouwd, ik ga het blijven doen, denk ik.
31 October 2007 om 23:51
Goh, ik vraag dat altijd, en bijna iedereen antwoordt zoiets van ‘niet echt, maar wees kort’……………………..(tijd voor reflectie)
1 November 2007 om 13:31
even vreemd vind ik die mensen die me opbellen én beginnen met ‘Ik ben het’ en dan hun verhaal doen. Pas na een eindje begint mijn frank (euro) te vallen wie ik verdomd aan de lijn heb!:)
1 November 2007 om 20:36
Bij ons op het werk wordt iedereen per GSM bereikt, en regelmatig weten we gewoon niet waar (en in welke tijdzone) de andere op dat moment uithangt.
Ik antwoord dus regelmatig dat het enkel past als het zeer dringend is, en ik anders wel even later zal terugbellen.
@Cursief huigje: inderdaad heel typisch, enkel spijtig dat ik mijn onwetendheid heel slecht kan verbergen
29 November 2007 om 16:08
Ik zit ook een uur of 4 per dag in vergadering, en ik neem vaak wel mijn telefoon op, omdat ik dringende dingen wil kunnen onderscheppen, maar als het niet dringend is, dat moeten ze maar terugbellen. Een “stoor ik” vind ik dan absoluut niet storend. Integendeel
7 November 2008 om 8:59
[...] blijf zeggen dat je niét stoort als ik de GSM opneem. Bellers blijven het vragen. Beleefd, dat wel, maar onnodig. Als je stoort, neem ik gewoon niet op. [...]