Eerder van de week beleefden de Sporza-medewerkers een profieldag. Een dag samenzitten om te bespreken wat is geweest (kijk- en luistercijfers, hervormingen, soort verslaggeving…) en wat komen zal (Spelen in Peking, nog meer hervormingen, sport op radio en tv…). Erg veel ga ik niet verklappen, ik catalogeer alles als “bedrijfsgeheim”.

Maar wél dit: het hoofd van de dienst strategie van de BBC kwam spreken en pakte ook met enkele cijfers uit. Bepaalde voetbalmatchen hebben daar al 16 miljoen kijkers gelokt en een moyenne van 8 miljoen is ook niet absurd te noemen daar. Rugby is daar bijna even populair als het voetbal. En cricket houdt ook nogal wat mensen uit hun slaap. Wielrennen, bij ons hét paradepaardje, klasseren ze bij de BBC bij de kleinere sporten. En in Engeland is er een ongelofelijk divers mediagebruik om mee te zijn met de sport: van SMS’jes en WAP, over internet, tot televisie en radio. Bij ons ook, jaja, maar toch in véél minder mate, me dunkt.

De Engelsen zijn sportgek, wij niet. Maar zij hebben dan ook meer sporthelden dan wij. Maar ze zijn ook met meer. Of mag je statistiek en sport niet met elkaar vermengen? En zijn cijfers enkel waardemeters? Of ook argumenten? Duidelijk is dat ons lapje België (of Vlaanderen als je wil) toch maar weinig voorstelt op sportvlak. Maar soms kan en klein land – hoor het cliché rollen – groot zijn in zijn sportieve daden. Denk maar aan het WK voetbal in 1986, Gevaert, Hellebaut en compagnie, talloze wielergoden, het fenomeen Henin en een hoop olympische medaillewinnaars.

Maar Sporza belooft wel weer de allerbeste sportverslaggeving het komende jaar. Zal ook gebeuren. Ben ik zeker van.