Ik vond het via Ine van Monuments.nu: wie toch al alles heeft, kan gewoon voor 50 euro een stukje regenwoud kopen. Als kerstcadeau. Voor zichzelf. Waarom niet eigenlijk?

Via de CoolEarth-site kan je een lapje bos kiezen. En via Google Maps kan je zelfs zien welke bomen je tot je bezit mag rekenen. Een gimmick, iets aparts, maar toch ingegeven door goede bedoelingen en ecologische overwegingen. En ‘t is beter dan die zoveelste das, die afgrijselijke sokken of ander overbodigs.

Enkele maanden geleden hoorden we van vrienden dat ze een stukje bos hadden gekocht ergens in Oost-Vlaanderen, deels uit investering, maar vooral vanuit een overtuigd “groen denken”. Ze zullen zowaar nog trendsetters zijn. Hoop ik dan.

(luchtfoto van de Ataninga-regio, in Brazilië, waar je bos kan kopen)

En nu werken aan mijn eigen ecologische voetafdruk. Want die is net iets groter dan het Europees gemiddelde, heb ik uitgerekend. Moet omlaag dus, al is mijn werkgelinkte autorit naar Brussel de grote boosdoener. En in mijn job kan ik echt niet zonder auto, zoveel is zeker (vroege diensten, late diensten, onvoorspelbaarheid van de actualiteit, interviews…). Tenzij mijn werkgever ook wat efficiënter en moderner begint te denken op dat vlak.