Al meer dan zes jaar werk ik voor de openbare omroep. Al meer dan zes jaar trek ik toch gemakkelijk 210 dagen op een jaar richting het zogenaamde Omroepcentrum. Adres: Auguste Reyerslaan in 1043 Brussel. Die postcode, da’s iets speciaals. Een code die niet zoals altijd is gelinkt aan een of andere welbepaalde stad of gemeente, maar wel degelijk direct geconnoteerd met de VRT. Een bedrijf met een eigen postcode, wie kan dat zeggen?

Maar wie is die Auguste Reyers eigenlijk? Dat schoot onlangs door mijn hoofd. Je zal het maar eens als vraag krijgen op een quiz, of als test van een overgeïnteresseerde luisteraar. Simpel, zo leert Wikipedia. De man was burgemeester van Schaarbeek, het grondgebied van mijn werkgever. In vervlogen tijden, want van 1909 tot 1921.

In het rijtje Schaarbeekse burgervaders toch nog minstens één bekende: Jean-Baptiste Meiser, die zich omdraait in zijn graf mocht ie weten welk ellendig plein naar hem is genoemd. Zo, mysterie opgelost. Reyers was dus geen mediapionier, integendeel zelfs. Van televisie was nog geen sprake in zijn tijd, van radiogolven natuurlijk wel. Maar toen bestond de NIR nog niet.

Het doet me eraan denken: enkele dagen geleden zag ik op mijn kilometerteller het getal 100.000 blinken. Twee en een half keer de wereld rondgereden dus. In zowat 28 maanden tijd. Da’s toch goed voor zowat 43.000 kilometer per jaar. Ronkend en rijdend. Slecht voor de portemonnee, voor de ecologische voetafdruk en voor de algemene mobiliteit.

Bij deze nog eens een oproep aan mijn werkgever om alles toch eens goed te bekijken. Tegenwoordig kunnen we thuis aan onze mail, aan de telexen, op het internet, er bestaan ISDN-lijnen én er zijn radiostudio’s op een boogscheut van mijn huis (Radio 2 Oost-Vlaanderen). Thuiswerk? Satellietkantoren? Moderne tijden? Moet toch kunnen? Oké, interviews bij mij thuis, dat lukt niet. En er zijn nog altijd nieuwslezers en presentatoren nodig. En mensen op de redactie. En verslaggevers ter plaatse. En af en toe eens overleg en vergaderingen. En sociaal contact. Maar toch… zeer één dag op vijf werkdagen zou ik integraal en even goed kunnen afwerken vanuit het “verre” Gent. En volgens mij zou dat voor alle partijen goedkoper uitkomen.

Ik hoor het al galmen: ga dan met het openbaar vervoer! Wel, onmogelijk in mijn geval – hoewel ik het erg graag zou doen. Ten eerste moet ik er dan een regelrechte fiets-trein-metro-tramdag van maken en ben ik zowat anderhalf uur onderweg. Maal twee dus op één dag. Weinig motiverend. En bovendien, ik klop vaak vroege en late diensten. Geraak er maar als je om 5 uur ‘s ochtends moet beginnen. Of als je na middernacht klaar bent. En voor interviews ben ik eigenlijk ook de hele tijd verondersteld standby.

Wie biedt de oplossing?