Zie me hier nu zitten. Thuis, dat wel. Leuk, dat wel. Maar mijn vakantie is voorbij. Twee weken heerlijk geresideerd in de Provence (vandaar de Wijze Woorden-reeks). Jongens toch, het zwarte gat tijdens de eerste dagen na een terugkeer is me goed bekend, maar ik heb het precies heel erg deze keer.

Het was weer eens zeer de moeite. Eerst en vooral was het gezelschap super: het duo uit Grimbergen en het niet-bloggende koppel met hun heerlijk aangenaam jong zoontje. En natuurlijk waren mijn twee vrouwen geweldig.

Hoe Janne in twee weken tijd weer nieuwe dingen heeft geleerd, veel is veranderd, hopen (blond) haar heeft gekregen, steeds meer klanken produceert, voor het eerst in een zwembad is geweest, hoe ze kruipt en ontdekt na intussen 9 maanden op de wereld… Heerlijk, simpelweg.

(spiegeling in Gordes)

De Provence, de Vaucluse eigenlijk, ‘t was heerlijk. Met zes plus twee in een majestueuze villa met zwembad en tuin in Bonnieux. En – als tip voor toekomstige Provence-gangers – trips naar Gordes, Fontaine de Vaucluse, Ile sur la Sorgue.

(Gordes van ver)

Ook Roussillon, Baux-de-Provence met kasteel en Cathédral d’Images, Aix-en-Provence, Avignon, Lacoste, Apt en Eygalières (gegeten bij Wout Bru, mijn eerste ervaring met een sterrenrestaurant, en ja, da’s toch wel van de hoogste culinaire orde).

(vanop een terras in Baux-de-Provence)

En dan ook nog Saignon (twee jaar geleden al eens geweest), de abdij van Sénanque, wijn kopen bij een boertje wiens ouders tijdens de oorlog Samuel Beckett als gevluchte werker hadden (zelfs met naam en toenam vermeld in “Wachtend op Godot”, geen fabeltje dus)… Geen Mont Ventoux deze keer, ‘t paste niet. Zo gaat dat op vakantie.

(op de muur van het conservatorium van Avignon)

Meer reisverslag of tips op aanvraag, ik ga het hier vooral doen met wat foto’s. Nu al enkele dus en de komende weken nog af en toe eentje. Want ja, zowat 1.500 kiekjes getrokken (mijn nieuwe telelens moest uitgeprobeerd worden) en dan besef je pas wat de mooiste job van allemaal moet zijn: reisfotograaf zijn. Rondreizen om je geld te verdienen. Helaas. Maar hier heb ik toch mijn mini-expositieruimte.

(kerk van Bonnieux bij zonsondergang)

De komende maanden worden momenten van hard werken: de Tour de France en zeker ook de Olympische Spelen, zij het wel vanuit Brussel. En intussen moet ik ook mijn eerste diensten kloppen voor het televisiejournaal. Want de synergie bij ons leidt tot werken voor verschillende media. Waarom ook niet? Terwijl de meesten nog op vakantie moeten, heb ik het al gehad. Maar er is nog een najaar en nog het fenomeen “recup”.

(de okeren heuvels van Roussillon)

De schoonste liedjes duren niet lang, maar gelukkig dat ze er wel zijn. Nu even de realiteit weer bedwingen, in een jury voor een Gents kunsteninitiatief zetelen en eens ik de VRT-toren weer zie (later van de week) zal ik wel volledig ontveld zijn van de Provence-teneur. Quand le soleil dit bonjour au montagne…