Heb ik nu opnieuw dat gevoel: de mix van wee, vroege melancholie en liever elders zitten dan thuis. Drie en een halve dag Ardennen achter de rug, op een camping in Jevoumont, in de regio Theux-Coo-Spa.

Heerlijke dagen alweer, met zuiders weer en leuk gezelschap van een bevriend geweldig koppel met een kleintje op komst. En nog meer gezelschap want de Nederlandse buren waren van een gezelligheid zoals alleen Nederlanders dat kunnen zijn. Heerlijk volk. En de kleinste van Croubels had weer eens de dagen van haar (nog maar korte) leven.

De allereerste gasten waren we, op de gloednieuwe camping van een nichtje van mijn vrouw, die er zelfs over blogt (ze runt de camping samen met haar vriend, geweldig duo). Gloednieuwe stacaravans, met alle luxe die je eigenlijk nodig hebt, een “gepersonaliseerde service”, een breed en open terrein en nog een hoop moois dat nog staat te wachten.

Vooral op de camping geresideerd en de geneugten des levens nog eens geplukt en ja, toch af en toe eens naar de buitenwereld getrokken. Om iets te eten, om in het bos te wandelen en om de grotten van Remouchamps te bezoeken.

Ook om de watervallen van Coo te bekijken (nooit eerder gezien in mijn leven; nu ja, watervallen, eigenlijk stelt het niets voor, maar ‘t is een klassieker in de lijn van het Atomium, het hellend vlak van Ronquières, Waterloo, de citadel van Namen, kortom, ietwat vergane Waalse glorie)… Met zelfs een bezoekje van Goya, die in de buurt werkt en zijn middagpauze bij ons kwam doorbrengen.

Het einde van mijn zomervakantie. Nu zijn mijn dagen echt wel opgesoupeerd, voor mij doemt een helse sportzomer op, met werkweken van gemiddeld zes op zeven. Confronterend, terwijl de rest van de bevolking op zijn beurt een verdiende vakantie consumeert. Maar ‘t kan niet altijd kermis zijn.

En niet omdat het (schoon)familie is, neen, ik meen het, camping “L’Escargot” is een ferme aanrader (ik heb wel geen enkele slak gezien, die zijn professioneel geweerd). Ideaal voor de burger die geen duizenden euro’s veil heeft voor een vakantie én die het aangenaam en modern wil. Nàh! Als het goed is, zeg ik het graag. Slakken zijn soms wél lekker.