Ik heb hier al een paar keer gehad over het allerbeste wat me aan tv-comedy is overkomen de laatste jaren. ‘t Is van “The Office” en de studenten (lullo’s) van “Jiskefet” geleden dat ik nog zo over de grond heb gerold van het lachen door een televisioneel iets. Ik heb zo de indruk dat je ervoor bent of ertegen (en om een of andere reden valt het vooral in de smaak bij mannen), maar mijn positie is duidelijk.

Eén van de beste scènes ooit is onderstaande. Bevat alles: sterk script, knap gefilmd, wonderlijk geacteerd, over the top, spitse taalspelletjes (“vital organ”) en vooral hilarisch. Al tientallen keren bekeken en ‘t blijft magnifiek. Zo’n filmpje op zich zegt niet alles, je ziet best de context, de hele aflevering. Situatie: de rosse ginger chirurg blijkt een kind (MacKenzie) te hebben verwekt bij zijn ex, die nu ook dokter is in het ziekenhuis. Ook al wil ie maar al te graag iets met de andere chirurg aan de tafel. De anesthesist, een lastpak eerste klas, speelt zijn jaloezie, zijn nijd en zijn op-de-pik-getraptheid ten volle uit. Fabuleus!

En dit dan: Doctor Statham die in de politiek gaat en zich laat adviseren door een communicatiemannetje:

De psychologe en de HR-manager die zich meten in een boob contest:

Het blijft een aaneenschakeling van absurde vlagen met gestileerde personages. Top! Of had ik dat al eens gezegd?