Zo, ik heb de Gentse Feesten afgesloten. Een beetje onverwacht met een presentatie. Op Bataclan wou Tony Chakra dat ik hem ter hulp schoot om zijn voorspellingen af te lezen en om te getuigen over zijn mentalisme. Allez, onverwacht een MC-beurt voor enkele honderden mensen, best leuk.

Daarna ben ik naar huis getrokken. De Feesten zijn voor mij geëindigd op maandagavond 23 uur. Onchristelijk voor een Gentenaar (ja, zo durf ik me intussen noemen), maar ik moet straks fris zijn voor een belangrijk gesprek én mijn vrouw mag ook wel eens een bloemetje buiten zetten.

Ik heb me al bij al bij mijn programma gehouden. Eén comedy-avond, enkele optredentjes per toeval, één MC-beurt en af en toe een glas met vrienden. Meer niet, ‘t was mooi zo. Nu iedereen weg uit de stad! Iedereen is welkom tijdens de feestelijke tiendaagse, maar daarna mag Gent-centrum weer (deels) van mij zijn. Ik geniet altijd van een nachtelijk glas wijn als de feestroes is uitgestorven en als iedereen de kuip heeft verlaten. Gent is dan dood, maar sommige lijken geuren lekker en zijn aangenaam.

O ja, de Tour is afgelopen. Ik heb er niets over geschreven. Ik werkte al bijna continu voor het radioprogramma “Sporza Tour” (en een beenhouwer eet ’s avonds ook geen vlees) én vooral, laat ons eerlijk zijn, het was pokkesaai dit jaar. Flauwe figuren, grijze renners, manke exploten. Ik vrees dat het de cholera of de pest is. Doping met alle uitwassen maar ook aanvallen vandien. Of dopingvrij en vlakke prestaties. Ach, wie ligt er volgende week nog van wakker?

Ik lig vooral wakker van Janne die de laatste weken schattiger dan ooit is. Om op te eten. Daar alleen kan een mens al van leven. Vaak toch.