Confessies
3 August 2008Volledig fout volgens velen, maar ‘t kan me niet bommen. Ik hoorde het vaak thuis in mijn jeugd en ik ben er nog altijd wild van. Het melodische, het Italiaanse, het zomerse, het ietwat barokke, het frele, het dartele: Angelo Branduardi is een grote meneer. En onderstaand filmpje komt trouwens uit “Plankenkoorts”, dus ‘t is ooit Canvas-cultureel verantwoord geweest. Leun achterover, neem een glas wijn en rust uit met de “Confessioni di un malandrino”.
3 August 2008 om 12:03
ik heb daar zowat 12 jaar geleden ook nog platen van gedraaid die ik gevonden had in mijn pa’s collectie, in die tijd was vinyl weer in vooral in de metal underground, ja hoe ik dan bij branduardi terecht kwam weet ik ook niet meer, o ja en cat stevens opeens!
en memphis slim…
3 August 2008 om 19:43
het deed me terugkeren in de tijd … naar het jaar 1978 toen ik op kot zat in Gent. In die periode maakte Angelo zijn grote entrée op de buhne. Mooie muziek.