Olympisch
4 August 2008Zo, ik heb een dagje vrij gehad. De voorlaatste vrije dag in een hele tijd want er staat iets te gebeuren in Peking binnenkort. Nu nog een dagdienst en twee vroeges, dan nog een dag vrij en dan begint de waanzin. Van 9 tot en met 25 augustus werk ik continu, zonder een dag respijt. Zeventien dagen op een rij dus, maar vooral, op uren die aan horror doen denken.
De helft van die periode werk ik van 2 uur ’s nachts tot half elf ’s ochtends. De andere helft van 6 uur bij het ochtendkrieken tot half drie in de namiddag. Ik stoffeer vooral de nacht- en ochtenduitzendingen op de radio, daarmee.
Vooral die nachtdiensten baren me zorgen. Rond de middag kom ik dan thuis, maar moet ik dan direct slapen? Of wacht ik tot de vooravond om te slapen tot iets na middernacht? Zijn er ervaringsdeskundigen met een goed advies?
Brr, zo’n rooster vergt een ijzeren discipline en een olympische conditie. Ik vrees daar een beetje voor, mezelf kennende. Ik denk dat ik eind augustus een lappenpop zal zijn. Sportjournalistiek is een glamourjob? Durf niet hé.
Ik ga drie weken tegemoet van werken, eten, slapen en niet veel meer. Ik sluit mijn sociaal en familiaal leven maar eventjes af, ik probeer mijn dochter hoe dan ook nog zoveel mogelijk te zien. Bloggen zal wellicht ook minderen, ik weet niet of ik daar nog veel jus voor zal hebben. Misschien het moment om een serie Provence-foto’s te tonen aan het publiek?
4 August 2008 om 22:38
Vooral de overgang van de ene uurrooster naar de andere zal het moeilijkste zijn, denk ik. Vrouwlief heeft af en toe eens twee nachten op een rij, en probeert net voor de eerste nacht toch in de namiddag een uurtje of zo te slapen. En dan bij het thuiskomen om 7u30 slapen tot 13u of zo. Als het lukt met de kindjes.
Ik denk dat ge, als ge thuiskomt om elf uur, content zult zijn dat ge in “uwen tram” kunt kruipen… Het zal zichzelf wel uitwijzen.
5 August 2008 om 10:42
succes pé!
doorbijten dat olympisch gedoe!
greetz
5 August 2008 om 16:32
Als je thuiskomt ga je moe zijn dus direct gaan slapen. overdag slapen is totaal anders dan snachts. In 2 shiften slapen ging voor mij het beste (nachtwerk verpleging) Courage, tis om ongemakkelijk van te worden als ik er aan terugdenk ( aan dat nachtwerk hé)Heel u sociaal leven is weg,…BBRRR. Gelukkig is het maar tijdelijk, en kan je aftellen
5 August 2008 om 17:56
Hm, na een nachtshift heb ik meestal nog een halfuurtje nodig om “tot rust te komen”, daarna het bed in.
Om de nacht redelijk fris door te komen, sta ik de dag ervoor op een “normaal” uur op, zo rond 7.30, en probeer dan in de namiddag 2/3 uur te slapen. Lang uitslapen en dan de nacht doordoen lukt niet echt bij mij. Maar bon, iedereen is anders…
6 August 2008 om 18:59
Na een nightshift laat ik altijd nog een uurtje tussen het thuiskomen en het gaan slapen. Beetje opfrissen, ontbijt niet vergeten en de krant doornemen. Als je dat niet doet, heb je helemáál het gevoel geleefd te worden.
16 August 2008 om 22:28
Er zijn twee mogelijkheden.
Ik ga slapen rond 7 uur en sta dan op. (MOet wel maar om 2u opstaan.)
Als ik enigzins kan terug keren met het OV, slaap ik heel de rit naar huis.
Jammer genoeg kan ik de auto niet vaak laten staan …
MIjn vriend doet het omgekeerd.
Als hij om 1u moet beginnen, dan gaat hij niet slapen en doet zijn shift. En slaapt daarna, of niet zelfs soms … (dat laatste is volgens mij heel ongezond …)
Na enkele dagen ben je zo moe, dat slapen wel lukt.
Gewoon word je zoiets nooit … Je weet ook niet wanneer je je klop gaat krijgen.
Wees gerust, die komt er ergens wel aan.
Voor de rest, bezig blijven … Als ik even niets te doen heb, is het zwaarste van mijn shift.
Want dan slaagt iets genadeloos toe …
Het goede nieuws is, er komt een einde aan he …
En er zijn meer mensen dan je denkt die op die uren radio luisteren …
Succes !