Maandagmiddagtafereel
16 March 2009Laat opstaan, het bioritme is weer eens naar de knoppen. Het huis is zonovergoten, zal het dan toch waar zijn dat de lente in het land is? Koffie, mét volle melk. Lastfm opzetten. Kiezen voor Nyman Radio. De hele processie komt langs: Nyman, Glass, Mertens, Richter…En dan een nieuwe geluid. Florissant. Fleurig. Zwierig. Uitwaaierend. Repetitief. Italiaans. Ludovico Einaudi. “Divenire”. En de zon breekt binnen in het huis. Straks eens de stad in. De plaat zoeken.
Trouwens, ook ene Roberto Cacciapaglia kan een riedel uit zijn mouw schudden. Ik heb een nieuwe missie precies: de Italiaanse minimalisten doorgronden. Mij niet gelaten.
16 March 2009 om 20:06
Mijn favoriet van Ludovico Einaudi is toch wel Nuvole bianche. Ik weet niet of je dat al gehoord hebt? Zo breekbaar en gevoelig. Geniet er nog van!
20 March 2009 om 2:33
Dat nummer ken ik, ja. Staat op de plaat “Una mattina”. Heerlijk.