En dan zit een mens thuis. Nog ietwat verdwaasd van de afgelopen dagen en ook wachtend op een spartelende en naar bevrijding zoekende kleine. Wat doe je dan? Inderdaad, baby’s bezoeken. Ruben, bij vrienden P. en S. en Noor, bij B. en S., juist zo. Ritje van Gent naar het Pajottenland en dan naar West-Vlaanderen profonde, geen probleem. Je moet iets doen met je (wacht)tijd.

‘s Avonds kom je thuis, constateer je dat er weer niets is gebeurd en kruip je samen in de zetel. En zowaar, twee films gezien. Ik, cinefiel van het negende knoopsgat, die amper films bekijkt wegens daar gewoon geen tijd en geduld voor. Twee keer toevallig binnen gevallen op VTM en op Canvas, net in het begin van de film en blijven plakken.

Dus, gezien… “Chocolat” van Lasse Hallström, met vooral de hoogst ravissante Juliette Binoche in de hoofdrol. Ik werd zo weer verliefd op de emanatie van de echte Parisienne. En een leuke soundtrack trouwens, van Rachel Portman.

En daarna viel ik zowaar in “High Fidelity”. Ooit las ik de roman van Nick Hornby, nu zag ik de hoogst amusante verfilming ervan. Met John Cusack als protagonist. Ik zag hem ooit wel nog eens bezig. Maar hij heeft een geweldige naturel, vind ik. En hij charmeerde me. Net als Tim Robbins en Bruce Springsteen in de film.

Afijn, filmpjes gezien, nog tekstje geschreven en nu slapen… en zien wat de zondag brengt.