‘t Kan allemaal vreemd lopen. Zowat tien jaar geleden deed ik -op aanraden van een toenmalige IBM-collega- mee aan de audities bij The Lunatics. Improvisatietheater, volgens mijn maat van toen (en nu) was dat iets voor mij.

Ik werd toegelaten en mocht meedoen. Door enkele vreemde gebeurtenissen werd ik binnen het jaar zelfs voorzitter van vzw The Lunatic Comedy Club. Plots moest ik managen en het beleid bepalen. We zijn nu goed tien jaar later en ik ben op enkele tussenpozen na voorzitterke gebleven. Ik ga zowat mijn negende jaar in, denk ik. Enfin.

Het is altijd een bende geweest van leuke mensen die -zij het tersluiks- enorme ambities hadden. Die zelfs grotendeels hun ding hebben kunnen doen. Leuk én het bewijst wat voor een kweekvijver ons boeltje is geweest. En nog altijd is.

Even opsommen… Henk Rijckaert floreert dezer dagen met “Zonde van de zendtijd”. Ik had deze keer nog geen reclame gemaakt voor hem, maar ‘t is niet nodig gebleken als je ziet dat ie bijna 600.000 kijkers haalt op Canvas. Leuk, een maat van mij, wiens lief meter wordt van mijn aankomende. Een kameraad ook waarmee ik op vakantie trek een dezer. Jonas Geirnaert boost dankzij zijn Kabouter Wesley. Ja, ook één van ons. Zijn neef, Lieven Scheire, speelde vorig jaar mee met onze toernee, die mens moet ik ook niet meer voorstellen.

Katrien Pierlet wint een cultuurprijs voor jeugdtheater met haar Studio Orka. En dan beginnen we nog maar. Joris Vanderpoorten maakte nam als Kanaal Z-journalist, geeft nu vooral les en is vooral ook de peter van mijn aankomende. Bruno Claeys is meervoudig Belgisch recordhouder rugslag. Joris Velleman is stand-up comedian én speler bij ons. Koen De Poorter speelt bij ons én is één van de vier van Neveneffecten. Sofie Verschueren is een stem van Radio Nostalgie en ambieert -denk ik- (terecht) de VRT. Joost Van Hyfte is standupper, Bjorn Dhaenens is redacteur van Henks programma, Illi Van Nieuwenborgh is redacteur van sporza.be, ikzelf ben een radiomannetje van de sport.

En dat zijn dan de mediagenieke posten. Lees: diegene die in het oog springen. Ik zwijg nog over de vele talentrijke leraars en leraressen, de gevreven IT’ers, de nucleaire geneeskundige, de vrouw die haar droomjob vond in het SMAK, de studenten die nog een hele weg hebben open liggen, Dimitri Desmyter die van vele markten thuis is en onder meer finalist was op Cameretten. Etcetera, etcetera. Of mijn vrouw, die het in de politiek is gaan zoeken als Gents gemeenteraadslid. En dan zwijg ik over de creatievelingen die minder bekend zijn, de bankbediende, de psychiater, de zakelijk directeur van de regionale televisiezender (Geert De Wael van TV Brussel) en zo voort.

We hebben ook een getalenteerde tuinarchitect, een kundige sitebouwer, ondernemers… Echt, name it. Twee vorsers die doctor aan het worden zijn, een EU-diplomate…

Ik vergeet nog Lucas/Matthias De Man die afstudeerde als toneelregisseur in Amsterdam en boven de Moerdijk aanzien wordt als één van dé toptalenten in het theater daar.

Ik weet het, ‘t is allemaal maar name dropping en “met titeltjes gooien”, allemaal enorm te relativeren, maar ‘t bewijst hoe een bende kwieten, die zich verenigden onder de noemer “The Lunatics” verdorie algemeen gezien al ergens zijn geraakt.

En ik dan, die voorzitter was en lijf en leden gaf voor de hele troep, geniet dan. We hebben allemaal al iets verwezenlijkt, los van ons onnozel gedoe op het podium. En ja, dat maakt me blij. Dat mag toch? Ik ben gewoon zo ongelofelijk trots op al die mensen.

Als ik alles overschouw, ben ik weer kandidaat om nog eens twee jaar die boel te leiden. Omdat ik er vooral een hemels genoegen in schep om mensen te zien doorgroeien. En te zien dat ze plots iets betekenen.

En dat wil uiteindelijk iedereen. Zeker van. Ik toch….