Vorige week was ik in Eindhoven, samen met de man achter Askatasuna. De reden was simpel: Philip Glass speelde er met zijn ensemble volledig de soundtrack bij “Koyaanisqatsi” live. Wonderlijk alweer om daar bij te zijn. En als zondags plaatje dit hier: het liefdesduet uit “Akhnaten”, zijn prachtige opera gebaseerd op farao Akhnaten. Tien minuten lang, maar prachtig lang.

Mijn liefde voor de heren van Mumford & Sons is de lezer hier genoegzaam bekend. Afgelopen dinsdag stonden ze in de AB en iemand draaide een filmpje bij “Little lion man”, wist mijn compagnon die avond me te melden. Die vier wisten eigenlijk -overpositief bedoeld- heel de show amper wat hen overkwam (net als ik woensdag als speler met “The Lunatics” in een school in Torhout). De AB is en blijft een topzaal. En ‘t Belgisch publiek een toppubliek. Mumford zei dat het het beste concert uit de hele reeks was. Oké, ze zeggen dat allemaal en altijd, maar deze keer geloofde ik het totaal. Welaan dan.