Peter Pan is dood
Peter Pan is altijd een figuur geweest die me intrigeerde, al is het maar omdat het ventje sukkelde met zijn uiterlijk, dat vaak als onvolwassen én te jong werd gezien. Ik ken dat verhaaltje, mag ik zeggen. Al kun je met verouderen maar beter een babyface hebben, eigenlijk.
Afijn, overdrachtelijk wordt Peter Pan bezongen in het nieuwste nummer van Kula Shaker. Zowel het clipje (muziek begint pas na goed en minuut) als het nummer zijn van een gestileerde en geraffineerde schoonheid, ‘t doet me echt denken aan The Beatles in hun experimentele en psychedelische periode. ‘t Heeft echt iets flower power over zich. En stemmenpracht. Filmisch. Lyrisch. Meeslepend.
Nu, ik denk dat vooral het vioolriedeltje me heeft doen overstag gaan, ‘t lijkt wel een themaatje van Michael Nyman te zijn. “Peter Pan R.I.P.”, of hoe de dood mooi kan zijn. Alhoewel.