Jawel, ons Janneke keek met verwondering naar het prentje. Een foto van een echografie. Ik zal het maar toegeven: er komt nog een mini-Decroubele bij in ons huis. Zo ergens rond eind januari. En ik ben daar heel blij mee, je zou voor minder. De voorlopige naam is natuurlijk “Jip”.

De reiswee is alweer voorbij. Terug van een tiendaagse trip langs de Bourgogne en de Ardèche. Heel wat natuurmoois gezien, heel wat amusement gehad met mijn vrouwen, de meereizende vrienden en hun kinderen. Er volgen nog wel foto’s, die van Parijs moeten trouwens ook nog eens komen (doet me eraan denken dat de Franse economie me dankbaar mag zijn de laatste tijd). Maar ik geraak maar niet aan mijn fotomasjien.

Dat prutske van bij ons thuis vond het alleszins leutig genoeg daar, in de vlammende zon en daar waar water en ruimte was.

En felicitaties aan W. en L. die intussen voor een nieuwe Arthur op de wereldbol zorgden.

Meer volgt, eerst weer wat wennen aan de gewone dingen des levens.

Dochter Janne heeft trekken van Kathleen Van Brempt:

Of van een lachebek:

‘t Schijnt dat ze ook trekken heeft van mij, maar dat is gezever.

(foto: Goya Bauwens).

Dat het al incidentrijke weken zijn geweest tonzens thuis. We vonden het nodig om onze garage te renoveren. En uit te breiden. Moest ook wel, op de vloer kon je je benen breken. Alles was compleet naar de verdoemenis, dus ‘t was van moetens.

Wat is er intussen gebeurd? De oude vloer des verderfs is er dus uit en de muur naar een vroeger ontoegankelijke ruimte in ingeslagen. Ook de beerput is gesupprimeerd. Ruim drie containers hebben we vol gesmeten, goed voor zowat 45 ton, volgens de aannemer.

Met dank trouwens aan alle medewerkers, die al hebben gebeuld en versleept en gebabysit. Ook bloggers zijn blijkbaar behulpzame wezens. Waarvoor veel dank. Natuurlijk ook dikke merci aan de niet-bloggende beulen met dienst, de leveranciers van kruiwagens, schoppen en koevoeten en zij die stockageruimte bieden voor enkele weken.

Intussen hebben we al regenwaterputten, nieuwe rioleringen en buizen, glasdallen in wat een nieuwe (archief/bureau)ruimte wordt, stabilisé op de grond etcetera.

Nu ligt alles een week stil en daarna komt er een nieuwe vloer, afbakening van was- en andere ruimtes en de afwerking van de nieuwe kamer. Nog ietsje later krijgt de garage een lik witte verf en daarna zou alles dus moeten vernieuwd zijn en hebben we de volgende verbouwfase achter de rug. En zijn we blut. Zo gaat het leven van de huiseigenaar, die zijn eigenste Suezkanaalproject heeft.

Wie sfeerbeelden wil van steen, gruis, aarde, groeven en spleten, bakstenen en stof, kan hier eens klikken.

Eén prentje wil ik toch meegeven:

Het is zo dat de eigenares voor de vorige eigenaar (hoe heet je zoiets, een grooteigenares?) de grote garage gebruikte om de kinderen uit de buurt wat artistieke opvoeding te geven (ze was dan ook tekenlerares). Het opschrift is er nog altijd en zal -als het van ons afhangt- ook tot in de eeuwigheid blijven op de muren prijken. De geschilderde autoroute op de vloer is wel verdwenen.

Van onze overbuur én van de vorige eigenaar hebben we nog weer heel wat bijgeleerd over ons huis. Dat het twee huizen in één zijn (klopt, want eigenlijk wonen we op nummers 3 én 5), dat veertig jaar geleden iemand in de garage een soort productieruimte had voor schuurpapier, dat volgens enkele historische documenten die we hebben enkele eeuwen geleden op onze oppervlakte een fabriekje stond (ideaal, vlak aan de Leie, alles was zo op de boot op), dat de toegemetste deur in de garage wijst op de “grooteigenares” die de minnares was van de man van het huis naast ons, een deur was dan zoveel gemakkelijker. En bij het afbreken hebben we ook versteende koehorens en een oud Aladdin-achtig potje ontdekt. Naast ons is nog een slachter aan het werk geweest, daarmee. En we wonen ook dicht bij de Huidevetterskaai, dat wijst ook al op iets. ‘t Was beestenboel indertijd.

Historisch allemaal. Zal iemand over 100 jaar schrijven over ons? Over die mensen die het muurtje hebben ingesmeten? En dat in dat werkkamertje leuke dingen zijn ontstaan? Hopelijk wel.

Dé vrouwen uit mijn leven, simpelweg. Opvallend hoe “groot” Janne wordt trouwens. Een mini-mensje tegenwoordig, een peuter, die continu brabbelt en kwebbelt, een eigen karakter begint te ontwikkelen, maar mij vooral continu doet beseffen hoe week mijn vaderhart is…

Wel, als peter van Milo ben ik trots, zie. Zoals peters trots kunnen zijn zeker? Bazeke doet het goed en rustig en da’s al heel veel. Zoals beloofd een tijdje geleden, dan eindelijk een foto met goed daglicht.

En Milo heeft zelfs een mooie website gekregen. Ja jongens.

Van de week, de 17e om precies te zijn, werd Janne anderhalf. Toch weer een mijlpaal. Ze is nu echt wel een peuter, een mini-mensje. Eentje dat schatert om het minste, sinds enkele dagen een school heeft, een eigen willetje begint te hebben, met een ontploft kapsel opstaat (net zoals haar vader), verlekkerd is op douchen, op rozijntjes en op vrijuit rondstappen. Mensen toch, wat zo een kind allemaal doet met de weke ziel van een vader. Op naar meer.

Afgelopen zondag. Vreemde interviewsituatie. In het Museum voor Schone Kunsten in Antwerpen (zie foto, want toevallig lag mijn vriend Nikon in de auto). Afgesproken met Geert Hoste, om het te hebben over zijn indrukken van de sportweek. In een museum, origineel. Bizar om iemand te interviewen terwijl je je wegsteekt achter een beeld van Auguste Rodin. En tegenover je hangt een Bervoets. Allebei met een kop koffie in de hand. En ja, natuurlijk moest ik morsen op de parketvloer. Goeie babbel wel. Over koers en Cercle. Enkele uren daarna al op Radio 1. En achteraf een vriendelijke mail van Geert. Sympathieke mens. Heerlijke stad trouwens, Antwerpen. Sfeer, zoiets.

Nieuwe prentjes bij het doorklikken…

Van de week was het om ter onnozelst in de badkamer. En ik denk dat de kleinste van de twee heeft gewonnen. Voor de liefhebbers, doorklikken leidt je naar meer…

Angeliek

Rode schoen

Humor

Precies al een tijdje geleden dat mijn godinnetje hier wat prentjes kreeg. Voor familie en volgers, om maar te zeggen dat er een hoop kiekjes zijn toegevoegd aan de Flickr-set.