Uitgelezen, eindelijk dan: “Komen & gaan” van Youp van ‘t Hek, één van mijn eeuwige helden én onderwerp van mijn thesis waarmee ik mijn diploma haalde dat zei dat ik volwassen ben. Een week lang zat Youp in een hotel aan het Parijse Gare du Nord. Zijn Parijs. Mijn Parijs.

Verhalen over herinneringen aan het Parijs van dertig jaar geleden. Parijs van nu. Over romantiek, schoonheid, verwondering en ergernissen. Hapklare filosofietjes. Geen wereldliteratuur, maar wel typische en dus rake beschouwingen van de man. Zinnen die gensters slaan, al zijn ze soms maar enkele woorden lang.

Als je eens een uurtje of twee over hebt, is het een aanrader. Al is het maar om met zijn universum kennis te maken. Eventjes. Leuk en treffend, zonder meer. ‘t Doet je nadenken, dat zeker.

Heerlijke dagen gehad. Vier dagen in de Ardennen. Tussen Luik en Spa. Jevoumont, vlakbij Theux. Heerlijke, overheerlijke camping. Rustig, stijlvol, uitgerust met luxe zo veel of zo weinig je wil, lekker restaurant en nog meer superlativa. Geïnteresseerd? De site van “L’Escargot” is er, ik ga zelfs eerlijk zijn, er staan wat fotootjes op van mij. Maar hou het een heel klein beetje geheim, die topplek, dat we er niet met zijn duizenden toekomen.

Alweer gemerkt en ontdekt: Wallonië is onderschat, staat in de schaduw van Frankrijk, maar heeft heel wat moois te bieden. Vive la Belgique! Mensen, doe uw eigen land eens een plezier en ga eens langs bij de Waalse vrienden. Vaut la peine! Desnoods met een slakkengangetje.

Zo, enkele dagen geleden ben ik teruggekeerd. Terug van waar het goed was: met J. en L. en kinderen Sam en petekindje Milo. De Loire was het deze keer: het kasteel van Chambord bezocht, dat van Cheverny (was de inspiratie voor kasteel Molensloot uit Kuifje trouwens). Het kasteel van Chenonceau heb ik niet kunnen bezoeken. Ach, dan heb ik een reden om er eens terug te keren.

Ook bezocht: de steden Blois (best interessant en gezellig) en Orléans, geboorteplaats van de legendarische Jeanne D’Arc, maar niet zo interessant op zich.

Foto’s later eens, ik zoek nog altijd een container vol tijd om eens wat aan fotoklassement te doen.

De reiswee is alweer voorbij. Terug van een tiendaagse trip langs de Bourgogne en de Ardèche. Heel wat natuurmoois gezien, heel wat amusement gehad met mijn vrouwen, de meereizende vrienden en hun kinderen. Er volgen nog wel foto’s, die van Parijs moeten trouwens ook nog eens komen (doet me eraan denken dat de Franse economie me dankbaar mag zijn de laatste tijd). Maar ik geraak maar niet aan mijn fotomasjien.

Dat prutske van bij ons thuis vond het alleszins leutig genoeg daar, in de vlammende zon en daar waar water en ruimte was.

En felicitaties aan W. en L. die intussen voor een nieuwe Arthur op de wereldbol zorgden.

Meer volgt, eerst weer wat wennen aan de gewone dingen des levens.

Sinds Parijs sukkel ik met een tijdsbeheersingsprobleem, ik kreeg maar niets gepend hier, te veel anders te doen. Daarom een overzicht van een tiental dagen overpeinzingen…

Parijs. Heerlijke stad, alweer als splendide bevonden. Logeren en kuieren op Montmartre, relicten vinden uit “Le fabuleux destin d’Amélie Poulain”, de stad overschouwen van aan de Sacré Coeur. Wandelen van aan Opéra de la Bastille langs de mooie Marais-wijk en het Place des Vosges, Centre Pompidou in zijn architecturale zotheid nog eens gezien, de Notre Dame en Ile de la Seine geplukt als getuigen van een flamboyante stad, de zon gevangen aan het Louvre en in de Tuilerieën. Geluisterd en gekeken naar wat Franse jongelingen in “Chez Camille”. Dan nog wat hotspots bekeken als La Grande Arche (ik blijf onder de indruk van dat bouwwerk), de Arc de Triomphe, de Eiffeltoren en het park ervoor. Een stad trouwens volledig in de ban van de release van de Chanel-film. De affiches met de rokende Audrey Tatou moeten nu plots wel weg, wat een onzin toch, wat een foute reflex. Dat rokers worden ingeperkt, alla, maar er zijn grenzen. Een 500-tal foto’s heb ik mee, binnenkort eens een selectie hier.

Een heerlijke impro show gehad met mijn Lunatics. Ik overwoog om te stoppen met spelen, om enkel nog te MC’en. Ik ga dat toch nog eens goed overleggen met mezelf.

De verbouwingen in de garage gaan goed vooruit, het wordt een polyvalente ruimte zowaar. Goed werk.

Dank ook aan bezoekers P., en Nike en S., goed volk. En wat wordt er lekker gekookt ten huize van volume 12 en morgen komt polly. Inschoon moment daar: de zoon des huizes die op zijn trompet een wiegeliedje speelde voor onze Janne, ze luisterde bewonderend en deed een dansje, mijn gemoed schoot vol.

Gewerkt? Dat ook, ja. Sporza blijft gaan en ik doe gretig mee.

Me ook kapot geërgerd aan de strapatsen van de kornuiten van JM Dedecker, de zelfverklaarde werkgever der detectives. Ik hoed me om hier al te veel politieke standpunten in te nemen, maar wat een bende kwartels bijeen. Die Ivan Sabbe van LDD, die zelfgenoegzaam kwam orakelen in “Terzake”, mijn broek zakte af terwijl ik mijn opstuwende misselijkheid probeerde te beheersen. Onvoorstelbaar. Het opperhoofd was beter judocoach gebleven: daarmee heeft ie geweldige resultaten geboekt, politiek gezien is ie gediskwalificeerd. Over enkele weken verkiezingen, ik doe mijn al geblutste helm aan om de nieuwe ruk naar rechts op te vangen. Zucht.

Had ik al gezegd dat ik “Mijn restaurant” fabuleuze televisie vind? Reality, ja, dus ook voor een deel gestuurd door de productie. Maar heerlijke personages, sterke verhaallijnen en professioneel gemaakt. Als het goed is, moet het gezegd: de concullega’s uit Vilvoorde scoren. Ook met hun opnieuw gelanceerde Digitext trouwens, de VRT is op dat vlak nog achter. Een uitdaging.

En we ploegen voort, op zoek naar het krink’lende, wink’lende levensding…

Zo, ik heb weer nieuwe oren. Allez, ik heb weer een nieuw buisje in mijn rechteroor sinds donderdag en ‘t klinkt allemaal weer goed. Ik heb mijn laatste MC-beurt verricht in de toernee van Neveneffecten met The Lunatics en ‘t was genieten. Fijn in Geel! Maar permitteer me nu om enkele dagen mentaal én fysiek offline te gaan. Montmartre wacht. En La Grande Arche. En la Tour Eiffel. En de Seine. En gezellig tafelen en zo. Voor het eerst in het anderhalf jaar bestaan van mijn dochter drie dagen zonder haar. ‘t Zal me benieuwen. Paris vaut bien une messe.

In navolging van toen en toen. Hoe zou het zijn met de Seebühne? Kijk maar…

Het nieuwe podium wordt klaargezet. Voor “Aïda” van Verdi blijkbaar. En als ik het goed zie, ligt er wat sneeuw op de tribune en het speelvlak in Bregenz. En de lucht is rozig, typisch voor sneeuwzwangere wolken.

Ik moet er nog eens naartoe, dringend. Maar wanneer? En met welke centen?

Teruggevonden! Ik was een dag of vijf mijn sleutels kwijt. Ik moest het even doen met de sleutels van vrouwlief. Ambetant want ik wil ook zonder haar nog in huis kunnen geraken, nog kunnen rijden, nog in mijn kast op mijn werk kunnen… Afijn, op een plaats waar ik al veel had gezocht, heb ik ze gevonden. Klaar voor een nonchalant 2009!

Exemplarisch voor de voorbije weken: een hoop dingen moesten worden gedaan en ‘t was behelpen om alles rond te krijgen. En zoeken naar hoe je dat doet. En bemerken dat er nog een hoop dingen liggen te wachten, dat ik amper heb kunnen bloggen, dat ik altijd achter lig op schema’s en zo meer.

Beterschap in 2009, na een al bij al mooi jaar. In 2008 was Sporza vaak een uitdaging (met als hoogtepunt de Olympische Spelen), heb ik me fantastisch geamuseerd met mijn improviserende collega’s van The Lunatics (op en naast het podium), waren er aangename trips naar de Provence, de Bourgogne en Zeeland. Ook heb ik geweldig gelaveerd middenin mijn sociale verslaving: tof dat al die vrienden er zijn. Bovenal heb ik zéér genoten van de kleinste bij ons thuis, die van een bijna platte baby tot een heuse peuter is uitgegroeid. Aandoenlijk, nog altijd.

Het was ook het jaar dat het me moeilijk maakte om een eindejaarslijstje te vullen: weinig boeken gelezen, amper één film bekeken in de bioscoop (“Loft”, wat ik goed vond zonder meer). Wel knappe concerten gezien van Leonard Cohen, Nits en Bloc Party. Goeie nieuwe plaat ook die van Bloc Party, net als die van The Last Shadow Puppets bijvoorbeeld. Af en toe goeds gezien op tv (één én Canvas vooral), mooi theater gezien van bijvoorbeeld Compagnie Cecilia én veel genoten van allerlei op Radio 1.

Ik zwaai met clichés voor 2009: voor iedereen vrede én een goede gezondheid. Zeker dat laatste. Zelf eigenlijk het hele jaar door gesukkeld met kwaaltjes en vooral met mijn ziekenhuisaffaire. Ik wil eens een goed gezond jaar.

Ik wil ook professioneel vooruit gaan, iets met mijn sluimeringen doen en wie weet ook op de planken nog eens iets nieuws proberen. En vooral, dat Janne maar blijft vooruit gaan…

‘t Beste voor iedereen en een wens van heel de ménage: doe oorlogen, crisissen en beurscrashes vergeten en maak er iets moois van!

Ik zie het volgende lijstje nogal veelvuldig opduiken in de blogosfeer de voorbije dagen. Honderd dingen die je in je leven al hebt gedaan of niet hebt gedaan. Niet dat daar iets valt uit af te leiden op het gebied van levenskwaliteit of zo, maar wel leuk om in te vullen. Vetjes betekent dat ik het heb beleefd. Gewoon, “normaal”, wil zeggen dat het me misschien nog overkomt…

1. Started your own blog (evident)
2. Slept under the stars (met vrienden in de Ardennen)
3. Played in a band (niet noemenswaardig, maar met “The Trumpets” wilden we nochtans de wereld veroveren, met mezelve als zanger)
4. Visited Hawaii
5. Watched a meteor shower
6. Given more than you can afford to charity (gegeven, ja zeker, maar nooit meer dan ik aan kon)
7. Been to Disneyland (lijkt me niets, maar met een kind weet je maar nooit)
8. Climbed a mountain (menige berg en gletsjer in Oostenrijk)
9. Held a praying mantis
10. Sang a solo (meerdere keren in het improtheater en met mijn cabaretgroepje “Flegma”)
11. Bungee jumped
12. Visited Paris (meermaals, de laatste keer om mijn trouwfoto’s te trekken)
13. Watched a lightning storm at sea
14. Taught yourself an art from scratch (een heel klein beetje piano, maar met te weinig resultaat om erover te mogen pochen)
15. Adopted a child (ik steun Foster Parents, maar da’s niet echt adopteren)
16. Had food poisoning (zeker, sindsdien eet ik nooit nog pickels en ajuintjes)
17. Walked to the top of the Statue of Liberty
18. Grown your own vegetables
19. Seen the Mona Lisa in France (schoolreis naar Parijs)
20. Slept on an overnight train (jaaaah, de eerste reis met mijn toenmalig lief en huidige vrouw, richting Firenze, heer-lijk)
21. Had a pillow fight (wie niet?)
22. Hitch hiked (zij het maar enkele keren)
23. Taken a sick day when you’re not ill (jaren geleden, maar nog eens sorry)
24. Built a snow fort (niets kinderlijks is mij vreemd)
25. Held a lamb
26. Gone skinny dipping (voor het laatst op vakantie in de Provence)
27. Run a Marathon
28. Ridden in a gondola in Venice (wil ik wel nog eens doen)
29. Seen a total eclipse
30. Watched a sunrise or sunset (meermaals, ik herinner me Nerja, Algarve, Andalusië, Toscane…)
31. Hit a home run
32. Been on a cruise
33. Seen Niagara Falls in person
34. Visited the birthplace of your ancestors (ik kom er zelfs heel vaak)
35. Seen an Amish community
36. Taught yourself a new language (zelf een basis aan Italiaans ingestampt)
37. Had enough money to be truly satisfied (elke dag kus ik mijn pollekes dat ik niets tekort kom, er zijn er miljarden in de wereld die dat niet kunnen zeggen)
38. Seen the Leaning Tower of Pisa in person (één keer op reis met mijn lief, één keer op huwelijksreis met het lief dat mijn vrouw was geworden)
39. Gone rock climbing (met school en met mijn vader)
40. Seen Michelangelos David (ja, op de Piazza della Signoria in Firenze, al is dat maar een kopie)
41. Sung karaoke (specialiteit: “Daar gaat ze” van Clouseau, jaja)
42. Seen Old Faithful geyser erupt
43. Bought a stranger a meal at a restaurant
44. Visited Africa
45. Walked on a beach by moonlight (met vrienden tijdens nachtelijke escapades)
46. Been transported in an ambulance (jammer genoeg)
47. Had your portrait painted
48. Gone deep sea fishing
49. Seen the Sistine Chapel in person (enkele weken na de verkiezing van de nieuwe paus, ik ging er volledig in op)
50. Been to the top of the Eiffel Tower in Paris (wonderlijk)
51. Gone scuba diving or snorkeling
52. Kissed in the rain (ik weet nog zo waar en wanneer, de rest is privé)
54. Gone to a drive-in theater (véél theater gezien, maar altijd in een zaal)
55. Been in a movie (in een tv-serie eens, in een videoclip ook)
56. Visited the Great Wall of China
57. Started a business (tenminste als ik de vzw die ik voorzit als een business mag zien, wat het ook wel is)
58. Taken a martial arts class (lijkt me vreselijk)
59. Visited Russia
60. Served at a soup kitchen
61. Sold Girl Scout Cookies
62. Gone whale watching
63. Got flowers for no reason (bloemen gekregen, wellicht mét reden, maar allez)
64. Donated blood, platelets or plasma (ik heb mijn eega voor de tweede keer gezien bij het bloed geven, daarna was de bal aan het rollen, sindsdien nooit nog bloed gegeven eigenlijk)
65. Gone sky diving
66. Visited a Nazi Concentration Camp
67. Bounced a check
68. Flown in a helicopter
69. Saved a favorite childhood toy (mijn gele beer met groene broek en mijn aapje met de kapot geknabbelde oortjes)
70. Visited the Lincoln Memorial
71. Eaten Caviar (bwah, trekt op niets, zoals zoveel zogenaamde delicatessen)
72. Pieced a quilt
73. Stood in Times Square
74. Toured the Everglades
75. Been fired from a job (ja, al was het in “onderling overleg”)
76. Seen the Changing of the Guards in London (samen met vijf anderen, van wie drie ervan nog altijd mijn goeie maten zijn)
77. Broken a bone
78. Been on a speeding motorcycle
79. Seen the Grand Canyon in person
80. Published a book (ik hoop dat het er eens van komt)
81. Visited the Vatican (ik ga zelden nog een kerk binnen op vakantie, na de kathedraal van Sint-Pieters heb ik het mooiste en indrukwekkendste wel gezien)
82. Bought a brand new car (mijn huidige, dierbare Golf)
83. Walked in Jerusalem
84. Had your picture in the newspaper (comedy gedaan en aan het doen, tv gedaan, een vzw voorzitten én “in de media” werken, ‘t zou raar zijn dat dat nog niet gelukt was)
85. Read the entire Bible
86. Visited the White House
87. Killed and prepared an animal for eating
88. Had chickenpox (maar ik weet er niet veel meer van)
89. Saved someone’s life
90. Sat on a jury (jury’s voor comedywedstrijden en in auditiejury’s)
91. Met someone famous (ik interview nogal vaak bekende mensen, maar om nu te zeggen wereldberoemd, neen, niet zoveel, maar iemand als Eddy Merckx kan wel tellen eigenlijk)
92. Joined a book club
93. Lost a loved one (wie niet?)
94. Had a baby (mijn vrouw heeft Janne gebaard, maar ik ben wél een trotse papa)
95. Seen the Alamo in person
96. Swam in the Great Salt Lake
97. Been involved in a law suit (politierechtbanktoestanden, dwaas verhaal)
98. Owned a cell phone (hallo?)
99. Been stung by a bee (vorig jaar nog, op een terras in Temse)
100. Read an entire book in one day (ik herinner me “De naam van de roos” van Eco, “Het grote verlangen” van Möring, poëzie van Brecht en toneelstukken van Beckett)

Zo, een score dan: 48/100. Ik heb nog veel te beleven. Nog niet eens aan de helft van mijn leven en mijn belevenissen. Ik mag het hopen. Zo’n 80 jaar worden, het is toch een ambitie. Een stille hoop. Voor wat het waard is allemaal.

Update: Blijkbaar naast liften gekeken, ook gedaan dus. Alsnog 49/100.

Aan het pennen, nachtelijk, in de al bij al gezellige bar van een hotel in Renesse, ten noorden van het eiland Schouwen-Duiveland, in Zeeland dus. Een regio die zo Hollands is als maar kan zijn. Het vlakke land, koeien, molens, wind, weer en water, vooral veel water.

Dit is het gebied ook van de grote watersnoodramp van 1953, onder meer beschreven in een boek van jeugdschrijver Jan Terlouw: “Oosterschelde, windkracht 10″. Gevolg van die ramp zijn de Deltawerken natuurlijk, het bekijken meer dan waard.

Hier met interessant gezelschap trouwens. Beetje rondwandelen, maar het is hier grijs, winters en koud en we hebben twee al bij al kleine kinderen mee, dus we houden het kalm en kiezen op tijd voor de warmte van een tearoom of een café.

Vooral zie ik dat ik enorm hou van dit land, dat ik toch ooit eens een tijdje in Nederland wil wonen en werken (NOS, ik kom eraan!), dat Heineken eigenlijk best meevalt (ja, kruisig en stenig me nu maar) en dat het mondige volkje hier me ook charmeert. Niets nieuws onder de zon, de volgelingen van Wilhelmus van Oranje hebben me altijd al bekoord.

Hier ook gemerkt dat in Nederland alles nog altijd strakker, veel gereglementeerder en afgelijnder gebeurt dan bij ons. Kort gezegd: de ochtend voor het vertrek heb ik een zware livingstoel op mijn teen laten vallen. Bloeduitstortingen onder de nagel en zo, een dag afgezien en “gemankt” als een kreupele, moeten laten doorprikken door dokter Flach uit Renesse en gemerkt hoe alles hier bijna Excel-gewijs verloopt. Strikt en zoals afgesproken.

Een geboren chaoot als mezelve houdt daarvan. Structuur in het wazige waas des levens. Eindelijk. Lang leve Zeeland!

Update: In de terugkeer even halt gehouden in Zierikzee. Dat lijkt me een stadje om te onthouden, amper 1 uur en 20 minuten van Gent. Ik doe er regelmatig eens langer over naar mijn werk. Een beetje rijden en je bent in een ander land en een andere cultuur. Waarom wachten op Azië of Afrika?

Gevonden bij mijn link in Parijs: geweldige overzichtskaarten van bezienswaardige steden. Met vanalles erop en eraan. Nogal Amerikaans getint (je komt eerst en vooral op New York terecht), maar in vogelvlucht boven pakweg Parijs, Barcelona of Berlijn scheren, is geen probleem meer.

Leuke toepassing om een citytrip voor te bereiden, getiteld “Onionmap”. Of om nog eens terug te kijken op het parcours dat je in een stad hebt afgelegd.

Het was daar grijs en nat vorige week, iets te veel zoals de hele zomer is geweest. Maar het was goed. Vijf dagen in de Bourgogne-streek rondgedoold en er goed van genoten. Rondstruinen in de tijd die me zo aanspreekt: die van kastelen, minstrelen, middeleeuwen, veroveringen, bossen… Even vakantie nog, ook wat blogvakantie genomen, zoals je hebt gemerkt.

Gelogeerd in een oude mansion, waar z’n honderd jaar geleden torentjes zijn bijgebouwd, het Château Vareilles.

Het stadje Beaune gezien, met het Hôtel Dieu, een prachtig relict van oude tijden. Het Hotel de Ville daar ook bekeken, waar Kohl en Miterrand nog niet al te lang geleden waren.

Tuinen en wijdse landschappen gezien. De Bourgogne is een heerlijke streek om door te rijden: prachtige wegen, je haalt maximaal 100 per uur en het landschap is erg mooi. Moet heerlijk zijn in een cabriolet met een Franse pet op je hoofd.

Autun ook bezocht, intertijd de belangrijkste plaats uit de Morvan-regio waar we waren. Enkele mooie gebouwen (ondermeer een lyceum waar de kleine Napoleon Bonaparte school liep), een opmerkelijke kathedraal en een curieus Romeins amfitheater, gelegen achter een voetbalveld.

De Charolais-koeien, één van de vleesrassen die top zijn, gezien én geproefd. Dan het kasteel van Sully, naast het sprookjesachtige oude fort van Le Rochepot (met een mooie gids uit Dijon, met die heerlijke Franse klater in haar spraak, maar dit terzijde). De typische gekleurde, leien daken, naast de wijd uitgestrekte wijnvelden die ons dwongen om wat te proeven, via een tocht langs wat wijdorpjes. Van de Pommard-wijnen onder meer kan ik veel goeds zeggen.

Het kasteel van Epoisses en ook dat van Bourbilly. En dan nog Noyers, een oud stadje dat ooit het decor was in “La grande Vadrouille”, in een film van Jacques Brel en in een videoclip van Duran Duran.

Minder meer, maar maximaal gezelschap van mijn twee vrouwen. God in Frankrijk? Eigenlijk wel ja.

(een hele klad foto’s, ik kon het niet laten daar en zoals je kan zien, heb ik Flickr echt ontdekt – ik ben weer jaren te laat, ja – over afzienbare tijd wil ik een geweldige fotoportefeuille op het net hebben, er wordt aan gewerkt dus)