Zo, ik heb weer nieuwe oren. Allez, ik heb weer een nieuw buisje in mijn rechteroor sinds donderdag en ‘t klinkt allemaal weer goed. Ik heb mijn laatste MC-beurt verricht in de toernee van Neveneffecten met The Lunatics en ‘t was genieten. Fijn in Geel! Maar permitteer me nu om enkele dagen mentaal én fysiek offline te gaan. Montmartre wacht. En La Grande Arche. En la Tour Eiffel. En de Seine. En gezellig tafelen en zo. Voor het eerst in het anderhalf jaar bestaan van mijn dochter drie dagen zonder haar. ‘t Zal me benieuwen. Paris vaut bien une messe.

In navolging van toen en toen. Hoe zou het zijn met de Seebühne? Kijk maar…

Het nieuwe podium wordt klaargezet. Voor “Aïda” van Verdi blijkbaar. En als ik het goed zie, ligt er wat sneeuw op de tribune en het speelvlak in Bregenz. En de lucht is rozig, typisch voor sneeuwzwangere wolken.

Ik moet er nog eens naartoe, dringend. Maar wanneer? En met welke centen?

Teruggevonden! Ik was een dag of vijf mijn sleutels kwijt. Ik moest het even doen met de sleutels van vrouwlief. Ambetant want ik wil ook zonder haar nog in huis kunnen geraken, nog kunnen rijden, nog in mijn kast op mijn werk kunnen… Afijn, op een plaats waar ik al veel had gezocht, heb ik ze gevonden. Klaar voor een nonchalant 2009!

Exemplarisch voor de voorbije weken: een hoop dingen moesten worden gedaan en ‘t was behelpen om alles rond te krijgen. En zoeken naar hoe je dat doet. En bemerken dat er nog een hoop dingen liggen te wachten, dat ik amper heb kunnen bloggen, dat ik altijd achter lig op schema’s en zo meer.

Beterschap in 2009, na een al bij al mooi jaar. In 2008 was Sporza vaak een uitdaging (met als hoogtepunt de Olympische Spelen), heb ik me fantastisch geamuseerd met mijn improviserende collega’s van The Lunatics (op en naast het podium), waren er aangename trips naar de Provence, de Bourgogne en Zeeland. Ook heb ik geweldig gelaveerd middenin mijn sociale verslaving: tof dat al die vrienden er zijn. Bovenal heb ik zéér genoten van de kleinste bij ons thuis, die van een bijna platte baby tot een heuse peuter is uitgegroeid. Aandoenlijk, nog altijd.

Het was ook het jaar dat het me moeilijk maakte om een eindejaarslijstje te vullen: weinig boeken gelezen, amper één film bekeken in de bioscoop (“Loft”, wat ik goed vond zonder meer). Wel knappe concerten gezien van Leonard Cohen, Nits en Bloc Party. Goeie nieuwe plaat ook die van Bloc Party, net als die van The Last Shadow Puppets bijvoorbeeld. Af en toe goeds gezien op tv (één én Canvas vooral), mooi theater gezien van bijvoorbeeld Compagnie Cecilia én veel genoten van allerlei op Radio 1.

Ik zwaai met clichés voor 2009: voor iedereen vrede én een goede gezondheid. Zeker dat laatste. Zelf eigenlijk het hele jaar door gesukkeld met kwaaltjes en vooral met mijn ziekenhuisaffaire. Ik wil eens een goed gezond jaar.

Ik wil ook professioneel vooruit gaan, iets met mijn sluimeringen doen en wie weet ook op de planken nog eens iets nieuws proberen. En vooral, dat Janne maar blijft vooruit gaan…

‘t Beste voor iedereen en een wens van heel de ménage: doe oorlogen, crisissen en beurscrashes vergeten en maak er iets moois van!

Ik zie het volgende lijstje nogal veelvuldig opduiken in de blogosfeer de voorbije dagen. Honderd dingen die je in je leven al hebt gedaan of niet hebt gedaan. Niet dat daar iets valt uit af te leiden op het gebied van levenskwaliteit of zo, maar wel leuk om in te vullen. Vetjes betekent dat ik het heb beleefd. Gewoon, “normaal”, wil zeggen dat het me misschien nog overkomt…

1. Started your own blog (evident)
2. Slept under the stars (met vrienden in de Ardennen)
3. Played in a band (niet noemenswaardig, maar met “The Trumpets” wilden we nochtans de wereld veroveren, met mezelve als zanger)
4. Visited Hawaii
5. Watched a meteor shower
6. Given more than you can afford to charity (gegeven, ja zeker, maar nooit meer dan ik aan kon)
7. Been to Disneyland (lijkt me niets, maar met een kind weet je maar nooit)
8. Climbed a mountain (menige berg en gletsjer in Oostenrijk)
9. Held a praying mantis
10. Sang a solo (meerdere keren in het improtheater en met mijn cabaretgroepje “Flegma”)
11. Bungee jumped
12. Visited Paris (meermaals, de laatste keer om mijn trouwfoto’s te trekken)
13. Watched a lightning storm at sea
14. Taught yourself an art from scratch (een heel klein beetje piano, maar met te weinig resultaat om erover te mogen pochen)
15. Adopted a child (ik steun Foster Parents, maar da’s niet echt adopteren)
16. Had food poisoning (zeker, sindsdien eet ik nooit nog pickels en ajuintjes)
17. Walked to the top of the Statue of Liberty
18. Grown your own vegetables
19. Seen the Mona Lisa in France (schoolreis naar Parijs)
20. Slept on an overnight train (jaaaah, de eerste reis met mijn toenmalig lief en huidige vrouw, richting Firenze, heer-lijk)
21. Had a pillow fight (wie niet?)
22. Hitch hiked (zij het maar enkele keren)
23. Taken a sick day when you’re not ill (jaren geleden, maar nog eens sorry)
24. Built a snow fort (niets kinderlijks is mij vreemd)
25. Held a lamb
26. Gone skinny dipping (voor het laatst op vakantie in de Provence)
27. Run a Marathon
28. Ridden in a gondola in Venice (wil ik wel nog eens doen)
29. Seen a total eclipse
30. Watched a sunrise or sunset (meermaals, ik herinner me Nerja, Algarve, Andalusië, Toscane…)
31. Hit a home run
32. Been on a cruise
33. Seen Niagara Falls in person
34. Visited the birthplace of your ancestors (ik kom er zelfs heel vaak)
35. Seen an Amish community
36. Taught yourself a new language (zelf een basis aan Italiaans ingestampt)
37. Had enough money to be truly satisfied (elke dag kus ik mijn pollekes dat ik niets tekort kom, er zijn er miljarden in de wereld die dat niet kunnen zeggen)
38. Seen the Leaning Tower of Pisa in person (één keer op reis met mijn lief, één keer op huwelijksreis met het lief dat mijn vrouw was geworden)
39. Gone rock climbing (met school en met mijn vader)
40. Seen Michelangelos David (ja, op de Piazza della Signoria in Firenze, al is dat maar een kopie)
41. Sung karaoke (specialiteit: “Daar gaat ze” van Clouseau, jaja)
42. Seen Old Faithful geyser erupt
43. Bought a stranger a meal at a restaurant
44. Visited Africa
45. Walked on a beach by moonlight (met vrienden tijdens nachtelijke escapades)
46. Been transported in an ambulance (jammer genoeg)
47. Had your portrait painted
48. Gone deep sea fishing
49. Seen the Sistine Chapel in person (enkele weken na de verkiezing van de nieuwe paus, ik ging er volledig in op)
50. Been to the top of the Eiffel Tower in Paris (wonderlijk)
51. Gone scuba diving or snorkeling
52. Kissed in the rain (ik weet nog zo waar en wanneer, de rest is privé)
54. Gone to a drive-in theater (véél theater gezien, maar altijd in een zaal)
55. Been in a movie (in een tv-serie eens, in een videoclip ook)
56. Visited the Great Wall of China
57. Started a business (tenminste als ik de vzw die ik voorzit als een business mag zien, wat het ook wel is)
58. Taken a martial arts class (lijkt me vreselijk)
59. Visited Russia
60. Served at a soup kitchen
61. Sold Girl Scout Cookies
62. Gone whale watching
63. Got flowers for no reason (bloemen gekregen, wellicht mét reden, maar allez)
64. Donated blood, platelets or plasma (ik heb mijn eega voor de tweede keer gezien bij het bloed geven, daarna was de bal aan het rollen, sindsdien nooit nog bloed gegeven eigenlijk)
65. Gone sky diving
66. Visited a Nazi Concentration Camp
67. Bounced a check
68. Flown in a helicopter
69. Saved a favorite childhood toy (mijn gele beer met groene broek en mijn aapje met de kapot geknabbelde oortjes)
70. Visited the Lincoln Memorial
71. Eaten Caviar (bwah, trekt op niets, zoals zoveel zogenaamde delicatessen)
72. Pieced a quilt
73. Stood in Times Square
74. Toured the Everglades
75. Been fired from a job (ja, al was het in “onderling overleg”)
76. Seen the Changing of the Guards in London (samen met vijf anderen, van wie drie ervan nog altijd mijn goeie maten zijn)
77. Broken a bone
78. Been on a speeding motorcycle
79. Seen the Grand Canyon in person
80. Published a book (ik hoop dat het er eens van komt)
81. Visited the Vatican (ik ga zelden nog een kerk binnen op vakantie, na de kathedraal van Sint-Pieters heb ik het mooiste en indrukwekkendste wel gezien)
82. Bought a brand new car (mijn huidige, dierbare Golf)
83. Walked in Jerusalem
84. Had your picture in the newspaper (comedy gedaan en aan het doen, tv gedaan, een vzw voorzitten én “in de media” werken, ‘t zou raar zijn dat dat nog niet gelukt was)
85. Read the entire Bible
86. Visited the White House
87. Killed and prepared an animal for eating
88. Had chickenpox (maar ik weet er niet veel meer van)
89. Saved someone’s life
90. Sat on a jury (jury’s voor comedywedstrijden en in auditiejury’s)
91. Met someone famous (ik interview nogal vaak bekende mensen, maar om nu te zeggen wereldberoemd, neen, niet zoveel, maar iemand als Eddy Merckx kan wel tellen eigenlijk)
92. Joined a book club
93. Lost a loved one (wie niet?)
94. Had a baby (mijn vrouw heeft Janne gebaard, maar ik ben wél een trotse papa)
95. Seen the Alamo in person
96. Swam in the Great Salt Lake
97. Been involved in a law suit (politierechtbanktoestanden, dwaas verhaal)
98. Owned a cell phone (hallo?)
99. Been stung by a bee (vorig jaar nog, op een terras in Temse)
100. Read an entire book in one day (ik herinner me “De naam van de roos” van Eco, “Het grote verlangen” van Möring, poëzie van Brecht en toneelstukken van Beckett)

Zo, een score dan: 48/100. Ik heb nog veel te beleven. Nog niet eens aan de helft van mijn leven en mijn belevenissen. Ik mag het hopen. Zo’n 80 jaar worden, het is toch een ambitie. Een stille hoop. Voor wat het waard is allemaal.

Update: Blijkbaar naast liften gekeken, ook gedaan dus. Alsnog 49/100.

Aan het pennen, nachtelijk, in de al bij al gezellige bar van een hotel in Renesse, ten noorden van het eiland Schouwen-Duiveland, in Zeeland dus. Een regio die zo Hollands is als maar kan zijn. Het vlakke land, koeien, molens, wind, weer en water, vooral veel water.

Dit is het gebied ook van de grote watersnoodramp van 1953, onder meer beschreven in een boek van jeugdschrijver Jan Terlouw: “Oosterschelde, windkracht 10″. Gevolg van die ramp zijn de Deltawerken natuurlijk, het bekijken meer dan waard.

Hier met interessant gezelschap trouwens. Beetje rondwandelen, maar het is hier grijs, winters en koud en we hebben twee al bij al kleine kinderen mee, dus we houden het kalm en kiezen op tijd voor de warmte van een tearoom of een café.

Vooral zie ik dat ik enorm hou van dit land, dat ik toch ooit eens een tijdje in Nederland wil wonen en werken (NOS, ik kom eraan!), dat Heineken eigenlijk best meevalt (ja, kruisig en stenig me nu maar) en dat het mondige volkje hier me ook charmeert. Niets nieuws onder de zon, de volgelingen van Wilhelmus van Oranje hebben me altijd al bekoord.

Hier ook gemerkt dat in Nederland alles nog altijd strakker, veel gereglementeerder en afgelijnder gebeurt dan bij ons. Kort gezegd: de ochtend voor het vertrek heb ik een zware livingstoel op mijn teen laten vallen. Bloeduitstortingen onder de nagel en zo, een dag afgezien en “gemankt” als een kreupele, moeten laten doorprikken door dokter Flach uit Renesse en gemerkt hoe alles hier bijna Excel-gewijs verloopt. Strikt en zoals afgesproken.

Een geboren chaoot als mezelve houdt daarvan. Structuur in het wazige waas des levens. Eindelijk. Lang leve Zeeland!

Update: In de terugkeer even halt gehouden in Zierikzee. Dat lijkt me een stadje om te onthouden, amper 1 uur en 20 minuten van Gent. Ik doe er regelmatig eens langer over naar mijn werk. Een beetje rijden en je bent in een ander land en een andere cultuur. Waarom wachten op Azië of Afrika?

Gevonden bij mijn link in Parijs: geweldige overzichtskaarten van bezienswaardige steden. Met vanalles erop en eraan. Nogal Amerikaans getint (je komt eerst en vooral op New York terecht), maar in vogelvlucht boven pakweg Parijs, Barcelona of Berlijn scheren, is geen probleem meer.

Leuke toepassing om een citytrip voor te bereiden, getiteld “Onionmap”. Of om nog eens terug te kijken op het parcours dat je in een stad hebt afgelegd.

Het was daar grijs en nat vorige week, iets te veel zoals de hele zomer is geweest. Maar het was goed. Vijf dagen in de Bourgogne-streek rondgedoold en er goed van genoten. Rondstruinen in de tijd die me zo aanspreekt: die van kastelen, minstrelen, middeleeuwen, veroveringen, bossen… Even vakantie nog, ook wat blogvakantie genomen, zoals je hebt gemerkt.

Gelogeerd in een oude mansion, waar z’n honderd jaar geleden torentjes zijn bijgebouwd, het Château Vareilles.

Het stadje Beaune gezien, met het Hôtel Dieu, een prachtig relict van oude tijden. Het Hotel de Ville daar ook bekeken, waar Kohl en Miterrand nog niet al te lang geleden waren.

Tuinen en wijdse landschappen gezien. De Bourgogne is een heerlijke streek om door te rijden: prachtige wegen, je haalt maximaal 100 per uur en het landschap is erg mooi. Moet heerlijk zijn in een cabriolet met een Franse pet op je hoofd.

Autun ook bezocht, intertijd de belangrijkste plaats uit de Morvan-regio waar we waren. Enkele mooie gebouwen (ondermeer een lyceum waar de kleine Napoleon Bonaparte school liep), een opmerkelijke kathedraal en een curieus Romeins amfitheater, gelegen achter een voetbalveld.

De Charolais-koeien, één van de vleesrassen die top zijn, gezien én geproefd. Dan het kasteel van Sully, naast het sprookjesachtige oude fort van Le Rochepot (met een mooie gids uit Dijon, met die heerlijke Franse klater in haar spraak, maar dit terzijde). De typische gekleurde, leien daken, naast de wijd uitgestrekte wijnvelden die ons dwongen om wat te proeven, via een tocht langs wat wijdorpjes. Van de Pommard-wijnen onder meer kan ik veel goeds zeggen.

Het kasteel van Epoisses en ook dat van Bourbilly. En dan nog Noyers, een oud stadje dat ooit het decor was in “La grande Vadrouille”, in een film van Jacques Brel en in een videoclip van Duran Duran.

Minder meer, maar maximaal gezelschap van mijn twee vrouwen. God in Frankrijk? Eigenlijk wel ja.

(een hele klad foto’s, ik kon het niet laten daar en zoals je kan zien, heb ik Flickr echt ontdekt – ik ben weer jaren te laat, ja – over afzienbare tijd wil ik een geweldige fotoportefeuille op het net hebben, er wordt aan gewerkt dus)

Iets in mij klinkt, denkt en mijmert middeleeuws. Om een of andere reden ben ik zot van kastelen en kantelen, ridders, legenden, verhalen van heersers en domeinen. Als kind had ik dat niet echt, ‘t is maar later gekomen. Carcassonne, Baux de Provence, Gravensteen, Bouillon… Ik word er lyrisch van en in mij welt dan een mini-Shakespeare. Of een gemankeerde kasteelheer.

Afijn, feit is dat ik na de afmattende Spelen toch nog eens enkele dagen op vakantie trek. Richting de Bourgogne. Om er de Bourgondiër uit te hangen en om wat middeleeuwse stadjes te bezoeken. En voorwaar, we hebben een kasteel gevonden waar het betaalbaar is om te verblijven intussen.

Wat dijn is, mijn is. Ten verovere!

Ik wil begin september misschien wel enkele dagen naar Parijs. Iemand die een goeie tip heeft over een hotel dat prijs/kwaliteit super is? Want ik heb geen zin om uren te surfen en ik haat prijsvergelijkingen, toeristische research en zo. Ik laat het me liever allemaal overkomen.

Op Facebook zijn er zo van die leuke dingetjes. Sommige toch. Zo is er eentje dat je de kans biedt om aan te wijzen waar je ooit bent geweest, worldwide. Ik heb het mijne eens ingevuld, zo goed als mogelijk, want wellicht herinner ik het me allemaal niet meer. Vakanties uit mijn juegd (tot hoelang duurt dat, je jeugd?), maar vooral met mijn lief, die mijn vrouw is geworden.

Wat leer ik eruit?

- Dat ik nog nooit buiten Europa ben geweest, dus zeker nog nooit onder de evenaar.
- Dat het westen en het centrum van Frankrijk blinde vlekken zijn voor mij, van de Loîre-streek tot Bordeaux.
- Dat ook Italië nog deels onbekend terrein is: alles onder Rome en Sicilië en Sardinië.
- Dat ik begot ooit eens in Macedonië ben geweest, in de Kosovaarse oorlogstijd dan nog.
- Dat ik nog nooit in Zwitserland ben geweest en dat ook Scandinavië op me wacht.
- Dat Noord-Spanje ook nog onbekend is voor mij, net als alles boven de Algarve in Portugal.
- Dat ik andere continenten dus niet ken, al heb ik nu eenmaal minder interesse voor pakweg Afrika of Oost-Azië.

Ik zal maar beginnen sparen zeker? En dit najaar wil ik nog ergens naartoe al ben ik al blij met enkele daagjes Parijs.

Heb ik nu opnieuw dat gevoel: de mix van wee, vroege melancholie en liever elders zitten dan thuis. Drie en een halve dag Ardennen achter de rug, op een camping in Jevoumont, in de regio Theux-Coo-Spa.

Heerlijke dagen alweer, met zuiders weer en leuk gezelschap van een bevriend geweldig koppel met een kleintje op komst. En nog meer gezelschap want de Nederlandse buren waren van een gezelligheid zoals alleen Nederlanders dat kunnen zijn. Heerlijk volk. En de kleinste van Croubels had weer eens de dagen van haar (nog maar korte) leven.

De allereerste gasten waren we, op de gloednieuwe camping van een nichtje van mijn vrouw, die er zelfs over blogt (ze runt de camping samen met haar vriend, geweldig duo). Gloednieuwe stacaravans, met alle luxe die je eigenlijk nodig hebt, een “gepersonaliseerde service”, een breed en open terrein en nog een hoop moois dat nog staat te wachten.

Vooral op de camping geresideerd en de geneugten des levens nog eens geplukt en ja, toch af en toe eens naar de buitenwereld getrokken. Om iets te eten, om in het bos te wandelen en om de grotten van Remouchamps te bezoeken.

Ook om de watervallen van Coo te bekijken (nooit eerder gezien in mijn leven; nu ja, watervallen, eigenlijk stelt het niets voor, maar ‘t is een klassieker in de lijn van het Atomium, het hellend vlak van Ronquières, Waterloo, de citadel van Namen, kortom, ietwat vergane Waalse glorie)… Met zelfs een bezoekje van Goya, die in de buurt werkt en zijn middagpauze bij ons kwam doorbrengen.

Het einde van mijn zomervakantie. Nu zijn mijn dagen echt wel opgesoupeerd, voor mij doemt een helse sportzomer op, met werkweken van gemiddeld zes op zeven. Confronterend, terwijl de rest van de bevolking op zijn beurt een verdiende vakantie consumeert. Maar ‘t kan niet altijd kermis zijn.

En niet omdat het (schoon)familie is, neen, ik meen het, camping “L’Escargot” is een ferme aanrader (ik heb wel geen enkele slak gezien, die zijn professioneel geweerd). Ideaal voor de burger die geen duizenden euro’s veil heeft voor een vakantie én die het aangenaam en modern wil. Nàh! Als het goed is, zeg ik het graag. Slakken zijn soms wél lekker.

Zoals al eerder geschreven, ik heb me de pleuris gefotografeerd op vakantie. En natuurlijk was het Croubeltje een gewillig onderwerp. Het mag even meepiepen hier. Kwestie dat wie het wil haar evolutie kan blijven volgen.

Trouwens, da’s het hoedje waarover enkele weken geleden sprake. Met daaronder die oogjes die een Française omschreef als les yeux souriants.